Vinaora Nivo Slider 3.x

Onze missie!
Onze rol in het Lichaam van Christus is om haar te helpen opstaan als een Bruid die Jezus liefheeft met alles wat in haar is, door:

  •     Haar op te roepen tot volkomen toewijding aan het eerste gebod;
  •     Plaatselijk en landelijk bijeen te roepen tot eenparig gebed;
  •     Gebedsplekken te bemoedigen, te ondersteunen en te verbinden;
  •     Te werken aan een sterk landelijk netwerk van gebed.

De geschiedenis van Dag-en-nacht-gebed:
In het Oude Testament

In het Oude Testament leren we uit Exodus en Leviticus dat de priesters de lampen brandend moesten houden en dat er een eeuwige vlam moest branden op het altaar. Van de tempel leren we dat de priesters in wachten waren ingedeeld, zodat ze de 24 uur van de dag dekten in gebed, aanbidding en lofprijzing (Lev. 6:12-13).

De Essenen

In Jezus' dagen beoefende één van de vier takken van het jodendom, de Essenen, het 24-7 gebed. 's Nachts bleef één derde van de gemeenschap (bij toerbeurt) wakker om te bidden en te zingen. Dat was 24-7 gebed.

De vroege kerk

De Vroege Kerk is geboren uit 24-7 gebed. Men neemt algemeen aan dat de apostelen 10 dagen voortdurend baden totdat de Geest met Pinksteren werd uitgestort.

De woestijnvaders

De woestijnvaders van de 3e tot de 5e eeuw deden aan 24-7 gebed. Tienduizenden monniken in de westelijke woestijn van Egypte baden tussen de 12 en 20 uur per dag. Ze baden voornamelijk de Psalmen en de Profeten, en daarnaast grote delen van het Nieuwe Testament. Sommigen woonden in kloosters, anderen vormden lossere groepen van meer verspreid levende kluizenaars, waarbij gebed hun belangrijkste activiteit was.

Ze bedekten hun samenleving en de wereld met gebed.

Een voorbeeld:

In het westen van de Egyptische woestijn, Wadi el Natrun, bouwde de de heilige Makarios vier kloosters (er waren er nog veel meer, maar dit is even een voorbeeld). Daar leefden tussen de 8.000 en 10.000 kluizenaars in de buurt, in totaal ongeveer 40.000. Hun belangrijkste taak was gebed. Ze baden 12 tot 20 uur per dag. Ze baden dagelijks systematisch alle psalmen, de profeten en grote delen van het Nieuwe Testament! Deze dag-en-nacht opgezonden gebeden leidden tot een opwekking die als vuur oversloeg van Egypte naar Ethiopië, Syrië, Griekenland en andere delen van Europa en Rusland. Het evangelie werd over heel Noord Afrika verspreid. De monniken deden dus aan 24–uurs gebed. Ze baden dag en nacht het Woord en de beloften van God.

Daar kunnen wij nu als gelovigen van leren. Veel van wat nu in de gebedsbeweging gebeurt, is corporatief gebed. Daarin ligt een grote kracht, maar ook een zwakheid, omdat het persoonlijk leven van de gelovige er niet altijd sterker van wordt.

De Kloosters

Toen in de vierde eeuw na Christus de kloosters ontstonden, werd het 24-7 gebed eeuwenlang gepraktiseerd. Het zijn ongetwijfeld deze gebeden geweest waardoor de kerk vele moeilijke eeuwen heeft kunnen overleven. Ook hier lag grote nadruk op het bidden van de Schrift. De hoofdtaak van monniken en vrouwelijke religieuzen was gebed.

Cumgall

In het jaar 558 AD stichtte Cumgall, een Ierse monnik, een klooster in Bangor bij Belfast. Hij kreeg 3000 monniken bij elkaar, deelde ze in drie groepen van 1000 in, en liet ze 24-7 de Psalmen bidden in waken van 8 uur. Er brak een opwekking uit onder de Keltische Britten, die zich tot in Europa verspreidde. Deze gebedswacht werd ongeveer 300 jaar volgehouden.

Gebedswachten in Frankrijk

Gebedswachten in Frankrijk: Rond het jaar 700 verliet de monnik Columbanus dit klooster in Bangor en vertrok naar Frankrijk. Daar stelde hij een 24-7 gebed in dat sterk leek op dat in Bangor. Zijn volgelingen hielden dit 150 jaar vol, met als gevolg dat er nog een golf van opwekking over delen van Europa sloeg.

Bernardus van Clairvaux

In de 12e eeuw bestudeerde Bernardus van Clairvaux in Frankrijk de geschriften van Columbanus en Cumgall en stelde ongeveer hetzelfde model van dag-en-nacht gebed in in zijn kloosters. De daarop volgende 40 jaar kwamen veel mensen tot geloof in vele delen van Frankrijk en Europa.

Moravische Broederschap

In 1727 begon de Moravische Broederschap in Herrnhut een 24-7 gebed, dat 125 jaar stand hield. Dit begon met 48 mannen en vrouwen die twee aan twee één uur lang baden. In de eerste 25 jaar zond de kleine Moravische gemeente van 600 leden meer zendelingen de wereld in dan de hele protestantse kerk de voorafgaande 200 jaar gedaan had. De Opwekking van de 18e eeuw, het ontstaan van Broedergemeenten in veel landen, en het ontstaan van de Methodisten kan op het conto van dezegebedswacht worden geschreven.

Vlak voor 1900

Vlak voor het jaar 1900 begon er een 24-7 gebed dat in verband gebracht kan worden met het ontstaan van de Pinksterbeweging in 1906.

Vanaf 1985

Tijdens de laatste twintig jaar, vanaf ongeveer 1985/90, zijn er wereldwijd ongeveer 5000 of meer 24-7-365 gebedswachten opgestart, in meer dan 150 landen. Het is een wereldwijd fenomeen geworden dat snel groeit, in een toenemend aantal landen. Deze gebeden zijn op verschillende manieren georganiseerd, met een verscheidenheid aan doelen.

 

Voorbeelden 24-7 Gebed:

Een miljoen uur lofprijzing, Engeland

Eén miljoen uur lofprijzing: Een Engelse vrouw, Cathryn Brown, organiseerde 1 miljoen uur gebed en lofprijzing, wat uitgroeide tot een dag-en-nacht dienst van lofprijzing en aanbidding. Aanbiddingsteams uit de hele wereld worden uitgenodigd aan deze beweging deel te nemen.

Gebedsbergen in Zuid Korea

Zuid Korea staat bekend om zijn gebedsbergen. Verschillende kerkgenootschappen hebben centra in de bergen waar mensen dag en nacht kunnen gaan bidden. Meestal bieden ze redelijk onderdak, hebben ze een kapel, gebedsruimtes en gebedscellen waar mensen alleen kunnen bidden. Christenen gaan daar vaak 40 dagen bidden (en ook vasten). Bij de meeste van deze gebedsbergen komt een constante stroom bezoekers bidden, voor persoonlijke zaken, voor hun land, voor Noord Korea en voor de wereld. Volgens de Kerken van Zuid Korea is de politieke rust en bewaring van Zuid Korea, evenals de groei van de Gemeente, mogelijk te danken aan de gebeden op deze bergen.

Politiebureau gebedswacht in Soweto, Zuid Afrika

De hoofdcommissaris van Sophiatown, een van de politiebureaus in Soweto, begon een 24-7-365 gebedswacht op het werk. Dit bureau staat in het district met de op een na hoogste misdaadcijfers van de 19 districten. Na een aantal maanden dag en nacht bidden, met deelname van buurtbewoners en politiemensen die de Heer kennen, veranderde de toestand sterk. De misdaadcijfers zijn nu het laagste van die omgeving.

Township, Zuid Afrika

In het Zuid-Afrikaanse township Orange Farm ten zuiden van Soweto, met anderhalf miljoen inwoners, heeft een groep gelovigen het streven het hele township met gebed te vervullen. Ze verdelen het gebied in 10 sectoren, inclusief 10 kleinere plaatsjes in de buurt. Een voorganger heeft in elke sector gebed opgestart. Het duurde ongeveer een jaar tot het echt van de grond kwam, en ondertussen neemt de misdaad daar af en nemen stromen van mensen de Heer als Heiland aan. Binnen 11 maanden waren 24 gebedswachten gestart.

Een stad per dag, Zuid Afrika

In de provincie Mpumalanga in Zuid Afrika is een netwerk in wording van steden die om de beurt een heel etmaal voor hun rekening nemen. Het is de bedoeling om tot een 24-7-365 gebedswacht te komen.

5-weekse cyclus in Zuid Afrika

Op het platteland in een van de provincies van Zuid Afrika bad een groep van 28 voorbidders dag en nacht tijdens een actie van 31 dagen bidden in mei 2004. Daarna vroegen ze 5 dorpen om een 24-uurs gebed te helpen opzetten. Drie dorpen verdelen een week van 168 uur, en hebben elke vijfde week de verantwoording voor een hele week. Nu proberen ze dit uit te breiden naar andere gebieden.

Wachterruf Initiative in Duitsland

Het "Wächterruf Initiative" (Roep van de wachters initiatief) in Duitsland: dit project is in februari 2000 ontstaan. Volgens hun model zou in elke stad één etmaal per maand gebeden moeten worden voor het land, de redding van het volk en de noden van bewoners en regering. Berlijn heeft de eerste dag van de maand op zich genomen, Stuttgart de 2e dag enz. Eind 2002 waren meer dan 300 steden ingeschakeld.

Gebedsruimtes in kerken in Amerika

In de jaren negentig begon ds. Terry Tekyl uit de VS een 24-uurs gebedsruimte in zijn kerk. Het was erg succesvol, en sindsdien verbreid Tekyl zijn visie door de hele VS en in andere landen.

Gebedswachten, Pretoria. Zuid Afrika

Tijdens de 10 dagen dag-en-nacht bidden in mei 2005, begon een kerk in Pretoria drie gebedswachten die alleen maar de Schrift baden. Zij noemden dit een WoordWacht. In de eerste gebedsruimte lazen voorbidders de Bijbel voor van Genesis tot Openbaring en baden zij 240 uur. In de tweede ruimte lazen ze de Psalmen, de gebeden van Jezus en een aantal andere gebeden uit het Oude Testament.

In de derde ruimte lazen zij uit een samenvatting van duizenden beloften, bevelen, gebeden van de apostelen, teksten over Gods karakter en over zijn bedoeling met de mensheid, enz.

Zuid Afrika, Gebedswacht voor Drugsverslaafden

Een predikantsvrouw uit Pretoria met een verslaafde zoon weigerde haar zoon als hopeloos te beschouwen. Ze begon ernstig te bidden en had tenslotte een hele groep ouders van drugsverslaafden bij elkaar, die elke laatste vrijdag van de maand de hele nacht voor hun kinderen baden. Van 2002 tot 2005 groeide dit uit tot negen 24-7-365 gebedsketens voor verslaafde jongeren.

Gebedstorens in Indonesie

Door de inzet van het nationaal gebedsnetwerk Indonesië is er in meer dan 500 steden een gebedswacht ontstaan. Men schat dat meer dan 5 miljoen bidders uit het hele land door dit netwerk zijn verbonden. Er zijn in verschillende steden gebedstorens, waarbij steeds 16 of meer voorbidders in wisseldiensten van 4 uur 24-7 bidden. Door de week komen er ook anderen, individueel of in groepen, om een of meer diensten mee te bidden. Soms blijven ze een maand of langer, tot andere de toren komen bemannen. Op het ogenblik functioneren er 69 gebedstorens.

Gebedswacht, Washington DC in Amerika

US/DC Gebedswacht, Washington DC, VS: In 1988 organiseerden nationale christelijke leiders een week van 24-uurs gebed op een strategische plek in de hoofdstad Washington. De vruchten hiervan waren bemoedigend. De organisatoren hadden het idee dat de Heer hen leidde om gebed blijvend prioriteit te geven, maar het kwam er niet van.

In 1997 ging er echter opnieuw een oproep tot gebed uit en werd de US/DC Gebedswacht opgericht, om continu te bidden voor de VS, met name voor de hoofdstad, de president en de strategische rol van de VS in Gods plan voor de wereld. Er wordt een centrale agenda bijgehouden waarop individuen en groepen zich kunnen inschrijven om maandelijks een bepaald uur te bidden. Op dit moment zijn er meer dan 3 miljoen voorbidders bij betrokken.

Cathe Nagaland in Noord India

Cathe ("de plaats waar je vraagt"), Nagaland, Noord India: in 1962 ontstond een opwekkingsbeweging met gebedswachten. Kerken werden 'gebedshuizen' genoemd. Vandaag is meer dan 95% van de bevolking christen. Het hoofdkwartier van de gebedswacht is in Cathe, waar ongeveer zestig huizen zijn gebouwd voor mensen die hun leven, als Simeon en Anna, aan gebed willen wijden. Hier wordt continu gebeden. Woonplaatsen uit de omgeving zorgen voor voedsel en andere benodigdheden voor de bidders. Ook op andere plaatsen in Nagaland wordt gebeden; eind 2000 waren er ongeveer 100 24-uurs gebedswachten actief in Nagaland.

24-7 Gebed, Engeland

Jeugd en 24-7 (Engeland): Een bijzonder dynamische gebedsbeweging begon in 1999 onder Engelse jongeren. Pete Greig daagde in september 1999 jongeren uit een gemeente in de plaats Chichester uit om 30 dagen lang het hele etmaal voor hun leeftijdgenoten te bidden. Ze hielden dit meer dan drie maanden vol.

In december 1999 was een nieuwe gebedsbeweging geboren, op het ogenblik bekend als 'Twentyfour-seven' (24-7). Groepen jongeren richting een ruimte op creatieve manier in als gebedsruimte en beginnen daar dan met 168 uur (een hele week) gebed, meestal van maandag tot zondag. Soms houden ze dit een aantal weken vol. Als dit uitgroeit tot 24-7-365 gebed, noemen ze het een Boiler Room (stookhok). Een 24-7 wordt steeds vaker een boiler room genoemd.

Begin 2005 waren er al 85 landen waar dit 24-7 gebed is opgestart. Dit heeft een sneeuwbaleffect (www.24-7prayer.com).

 

World Trumpet Mission in Oeganda

Sinds 1995 hebben de World Trumpet Mission en de Watchman Intercessors Network onder leiding van John Mulinde, Laban Jumba en anderen in 43 districten van Oeganda 24-uurs gebed gestimuleerd. Zij leren voorbidden als wachters voor hun gemeenschap in de bres te staan om hun land van de machtenvan de duisternis te bevrijden. God heeft daar wonderbaarlijke dingen gedaan op gebed.

House of Prayer for all Nations in Jeruzalem

Het "House of Prayer for all Nations" in Jeruzalem: Dit is opgericht door Tom Hess. In 1987 is hij naar Jeruzalem verhuisd om een 24-uurs gebed voor de vrede van Jeruzalem en alle volken op te richten. Onderdeel hiervan is de Gates of Jerusalem Watch: 12 gebedsteams bidden dagelijks 2 uur bij de poorten van Jeruzalem. In september 1999 riep Hess de eerste 24-uurs wacht bijeen. Daarbij waren veel landen vertegenwoordigd. Op het ogenblik werkt Hess eraan om in de hele wereld 24-uurs gebedswachten op te richten. Er zijn de laatste tien jaar ook diverse andere gebedswachten in Israël ontstaan. www.jhopfan.org

Internationale Huis van Gebed Kansas City

Het Internationale Huis van Gebed in Kansas City draait sinds september 1999 continu door: 24 uur per dag, 7 dagen per week. Wat is het Internationale Huis van Gebed in Kansas City? Dat is eigenlijk niet uit te leggen in een paar zinnen. Belangrijkste speerpunt: Jezus zeer intiem kennen én ervaren als Bruidegom. Daaruit volgt al het andere, waaronder 24 uur per etmaal aanbidding en vreugdevolle voorbede. Zie voor meer informatie: www.ihop.org

Schotland, Cambuslang

Met dit verhaal willen we iets laten zien van de uitwerking van voortdurend georganiseerd gebed. Dit was misschien niet de grootste opwekking van de laatste 300 jaar, maar heeft vrijwel alle andere opwekkingen daarna beïnvloed. Mag het u aanmoedigen om te bidden, anderen daartoe te mobiliseren en met een vernieuwd geloof tot God te roepen voor een wereld in nood, waar soms geen hoop meer voor lijkt te zijn.

In 1741 was Cambuslang een kleine plaats bij Glasgow met ongeveer 200 huisadressen (2000 inwoners). Het geestelijk klimaat was koud en doods. Wat er aan gebedsbijeenkomsten was geweest, was opgehouden. De plaatselijke dominee, William McCulloch, was een man Gods, maar hij kon niet erg goed preken. Er waren geen tekenen van opwekking of zelfs maar van geestelijk leven. De kerk zonk weg in zonde en apathie.

McCulloch hoorde dat er een opwekking was begonnen in Northampton in de VS, onder Jonathan Edwards. McCulloch wilde dat ook in Cambuslang zien gebeuren en verlangde dat zijn Gemeente het ook zou willen. Hij las alles wat hij over het gebeuren in de VS kon vinden. In 1741 werd Schotland geteisterd door vreselijke stormen, gevolgd door ernstige droogte. Er stierven ongeveer 2000 mensen van de honger.

In datzelfde jaar hield de beroemde prediker George Whitefield vijf dagen lang diensten in Cambuslang. Door de crisissituatie aanvaardden velen Gods Woord.

Tegen eind januari 1742 ging twee gemeenteleden rond met een petitie om midden in de week ook een dienst te houden. McCulloch deed dat heel graag. Ook begon hij een gebedshandleiding te verspreiden zodat de Gemeente eenparig voor sommige dingen zou kunnen gaan bidden. Deze eenparige gebeden noemden ze "gebedsconcerten," (Van het Engelse concerted, 'gezamenlijk')

Binnen enkele weken was er zoveel honger naar Gods Woord dat McCulloch elke avond een dienst moest houden. Binnen twee maanden getuigden 300 mensen dat ze zich bekeerd hadden. Elke avond zat de kerk vol en mensen uit de regio kregen door dat God iets aan het doen was. Zij kwamen ook om te kijken en te luisteren, en hun harten werden geraakt. Sommige diensten duurden de hele nacht; het werk nam zo toe dat McCulloch hulp inriep van andere voorgangers uit de regio. Daardoor verspreidde de opwekking zich snel door de Schotse lowlands, zodat het in juli zeer gegroeid was. Men vroeg George Whitefield om weer diensten in Schotland te houden.

Plotseling werden de gebedsbijeenkomsten de best bezochte van het dorp. Er werd dagelijks gemeenschappelijk gebeden. Overal riep men tot God om met grotere kracht onder hen te werken. Deze groepen baden vaak ook de hele nacht.

Whitefield gaf drie oorzaken op van deze opwekking:

Het was niet door mensen gepland, maar duidelijk een soeverein werk van de Heilige Geest.

Het vond plaats door de dienst van een man die geen speciale gave had om te preken, McCulloch, maar die gewoon ijverig zijn dagelijks werk deed.

De opwekking kwam voort uit veel gebed, en bracht op zijn beurt ook weer veel gebed voort.

McCulloch en ds. Robe uit Glasgow waren mannen van gebed, en onder hun invloed werden de gebedsgroepen in hun streek sterk en levendig. Christenen gingen intens en overtuigd bidden.

Tenslotte waren er honderden gebedsgroepen in Schotland. Jonge mensen begonnen hartstochtelijk te bidden, en duizenden gaven hun leven aan Christus. In Juli 1742 preekte Whitefield voor meer dan 20.000 mensen in Cambuslang (bevolking 2000!). Massa's mensen kwamen tot berouw, vielen op de grond, huilden en beleden hun zonden. In augustus kwam Whitefield weer. Er kwamen ongeveer 30.000 mensen luisteren.

In oktober schreef John Erskine dat de opwekking van Cambuslang pas de eersteling was van wat nog komen zou. Velen noemden Cambuslang het 'wolkje als eens mans hand' uit 1 Koningen 18:44. Ze verwachtten een grotere uitstorting van de Geest, en dat gebeurde na 1744, toen een groep voorgangers het Cambuslang model van gebed in het hele land besloot toe te passen. Het hele volk werd door goede organisatie gemobiliseerd tot een enorme gebedsbeweging. Dit zou de meeste invloed hebben, meenden deze voorgangers. De groepen moesten minstens éénmaal per week samen komen bidden, en elk kwartaal dienden alle groepen bijeen te komen; daarnaast hadden ze natuurlijk hun gewone diensten.

De gebedsfocus was:

  • Opwekking in de Gemeente van de Heer.
  • Uitbreiding van het Koninkrijk Gods over de hele aarde.

John Wesley hoorde hierover en steunde het plan. Jonathan Edwards uit de VS kreeg het ook te horen en stimuleerde hetzelfde in zijn eigen land. De opwekking breidde zich uit naar Wales, Engeland, Ierland en zelfs het vasteland van Europa. God zegende dit gebedsinitiatief echt.

We kunnen uit deze opwekking veel leren over de macht van eenparig gebed en het belang van gecoördineerd bidden. Het is belangrijk dat mensen zich op dezelfde dingen richten in het gebed. Er ligt grote kracht in volhardend eenparig gebed. Dit wordt ook in de Schrift bevestigd in Handelingen 1, waar staat dat de discipelen eenparig 10 dagen in gebed bijeen waren.

Op dit ogenblik roept de Heilige Geest miljoenen mensen om één van zin te bidden. Ik geloof dat er vandaag de dag een krachtige beweging bezig is gelovigen tot intenser gebed te verenigen. Dit is ook eerder in de geschiedenis van opwekkingen gebeurd, bijvoorbeeld tussen 1900 en 1910. In 1896 riep Gods Geest mensen in India, de VS, Zuid Afrika, Wales, Australië en andere landen tot eenparig gebed. Deze internationale golf werd steeds sterker tot in 1904 een opwekking ontstond in Wales. In diezelfde tien jaar volgende Korea, Zuid Afrika, Engeland, de VS, India, Australië en andere landen.

(Dit zijn maar een paar doorkijkjes in de geschiedenis, om ons te helpen begrijpen dat 24-7 gebed echt deel uitmaakt van de kerkgeschiedenis en geen nieuw of buitenlands bedenksel is).